Workaway: feel the fear and do it anyway!

Reizen. Ik ben er zot van! Als mensen tegen mij hun reisverhalen vertellen word ik al gelukkig. En dan vooral van die verhalen waarvan je denkt, dat kan toch niet echt gebeurd zijn! Mijn opa was daar een held in. Hij ging traditiegetrouw elk jaar te voet naar Santiago De Compostella en kwam terug met de zotste verhalen over de lokale bevolking, over de hond van een boer die zijn tanden in zijn broek zette toen hij op het stro in slaap was gevallen. Dàt zijn de dingen die je je over tien jaar nog zult herinneren.

Deze zomer ging mijn reis naar Bulgarije samen met mijn vriend. Het was tevens mijn eerste ervaring met Workaway. En wat voor één. Workaway is een initiatief waardoor je veilig en goedkoop kunt reizen over de hele wereld. Op hun site vind je verschillende mensen die werk aanbieden (vb: helpen op een boerderij, in een hostel, ...). In ruil krijg je eten en een slaapplaats.

We verbleven in een klein dorpje in de bergen bij een man en zijn 8-jarige dochter. Hij bouwt daar een huis met producten uit de buurt (klei, stro, hout, ...). En wij kwamen helpen. Eerlijk gezegd had ik veel twijfels op voorhand. Vooral over mezelf. Zal ik me daar wel op mijn gemak voelen? Wat als ik niets lust? Wat als er gigantische spinnen leven die 's nachts in je slaapzak kruipen en in je tenen bijten? Uiteindelijk was ik zo zenuwachtig dat ik bijna vergat enthousiast te zijn dat ik op reis ging! Achteraf bekeken was die stress nergens voor nodig. Het eten was simpel, maar smakelijk. Je wist niet altijd wat je at (we kregen eens een pan voorgeschoteld met stukjes vlees en ontdekten pas dat het varkensvlees was toen we een varkensneus vonden in ons bord), maar dat is part of the experience. Het werk was leerrijk en uitdagend. De gastheer was vriendelijk en had een goed gevoel voor humor. En de natuur was adembenemend. Enkele sfeerfoto's:

De ontbijttafel

Hout kuisen, nog iets dat op mijn cv kan!

Room with a view ;)

Het huis

Ik zou Workaway aan iedereen aanraden die avontuur verkiest boven comfort. Vooral het contact met de lokale bevolking is zo geweldig. Je leert zoveel over hun cultuur, over je eigen cultuur én over jezelf. Doordat de afwezigheid van onze vertrouwde luxe begon ik te beseffen wat ik echt nodig heb en waar ik echt van geniet in het leven. Ik douche me bijvoorbeeld elke dag thuis, wat daar geen optie was aangezien er slechts enkele uren per dag water was. Als er dan water was moest je snel een bidon vullen en die een hele dag in de zon laten staan zodat je 's avonds warm water had dat je achter een struik over je heen kon gieten. Toch heb ik nog nooit zoveel genoten van een douche als toen. Het leven in dit klein dorpje in het midden van de bergen gaf me een kans om los te zijn van tijd en van de complexiteit van ons drukke leventje.

Het meeste heb ik geleerd van de dochter van de gastheer. Ze had nergens schrik van. Daar stond ik dan, als 22jarige vrouw met een belachelijke spinnenangst naast een 8jarig meisje dat meer kende van de natuur dan ik. Moesten we samen meedoen aan de Hunger Games, ik zou dik ingemaakt worden!


Spreuk van de dag: Feel the fear, and do it anyway :)

Salut en de kost!